یلدای 91

دومین یلدایت مبارک!

 

خنده هایت آبادم می کند و پر بار همچون دشتی باران نخورده پس از باران که میوه میدهد نوبر ، نوبر ...

دستانت را دوست دارم نمیدانم چرا از لمس کف دستان کوچک بی نیازت سیر نمیشوم که نمیشوم ...

سپاس تو ای مهربانترین مهربانان که بهشتم را در این دوران عطایم بخشیدی ...

161

من فدای تو

به جای همه گل ها تو بخند...

.

.

.

.

.

من؟؟

مامانِ سوسکه!

22ماهگی

=

:)

هیـــــــــــــــــــــــــــــــچ وقت فکر نمی کردم از گوشه و کنار خانه نخود و لوبیا جمع کنم، نیشم هم تا فرق سرم باز باشد!!!