دومین یلدایت مبارک!

 

خنده هایت آبادم می کند و پر بار همچون دشتی باران نخورده پس از باران که میوه میدهد نوبر ، نوبر ...

دستانت را دوست دارم نمیدانم چرا از لمس کف دستان کوچک بی نیازت سیر نمیشوم که نمیشوم ...

سپاس تو ای مهربانترین مهربانان که بهشتم را در این دوران عطایم بخشیدی ...